Moravec Paradoksu, sezgisel olarak insanların kolayca yapabildiği görevlerin bilgisayarlar ve yapay zeka sistemleri için genellikle son derece zor olduğunu, buna karşın insanların zor bulduğu bazı görevlerin makineler için nispeten basit olabildiğini gözlemleyen bir çelişkidir.

1980’lerde robotbilimci Hans Moravec tarafından dile getirilen bu paradoks, temel olarak üst düzey akıl yürütmenin (satranç oynamak veya matematik problemlerini çözmek gibi) makinelerde uygulanmasının, alt düzey duyusal-motor becerilerden (yürümek, yüzleri tanımak veya nesneleri manipüle etmek gibi) hesaplama açısından daha kolay olduğunu belirtir.

Bu durum, milyonlarca yıl boyunca gelişmiş olan evrimsel olarak daha eski yeteneklerin (görme ve hareket gibi) büyük ölçüde bilinçsiz ve son derece karmaşık olmasından kaynaklanırken, mantıksal akıl yürütme gibi daha yeni bilişsel yeteneklerin bilinçli zihnimize daha erişilebilir olmasına rağmen aslında daha az hesaplama gücü gerektirmesinden kaynaklanır.

Paradoksun yaygın bir özeti şöyledir: “Bir bilgisayarı satrançta bir büyükusta gibi performans gösterecek şekilde programlamak, ona bir çocuğun algısal ve motor becerilerini sağlamaktan daha kolaydır.”